Błogosławieni i Kandydaci Filipińscy Drukuj
Wpisany przez kl. Sławomir   
piątek, 30 września 2005 10:35

bł. Jan Juwenalis AncinaFilipińscy błogosławieni.

bł. o. Jan Juwenalis Ancina COr.
Żył za czasów św. Filipa. Jemu to Filip zlecił sprawdzanie kolejnych tomów "Roczników kościelnych" pisanych przez Baroniusza. Ancina pracował początkowo jako kapłan Kongregacji rzymskiej. Później udał się do Neapolu, gdzie powstała nowa Kongregacja. Zasłynął jako wspaniały mówca, poeta i kompozytor tworzący dla potrzeb Oratorium. Właśnie dzięki sztuce udało mu się zachęcić do udziału w spotkaniach oratoryjnych arystokrację i elitę Neapolu. Na dwa lata przed śmiercią - mimo zapewnień, że nie jest tego godzien - został biskupem w Saluzzo. W czasie swoich krótkich rządów diecezją dał się poznać jako gorliwy pasterz. Zmarł w opinii świętości 30 sierpnia 1604 roku. Papież Leon XIII w 1889 zaliczył go w poczet błogosławionych. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 30 sierpnia.

bł. Sebastian Valfrebł. o. Sebastian Valfre COr.

 Urodził się w 1629 I. W Verduno. Mimo, że pochodził z ubogiej rodziny otrzymał staranne wykształcenie. Już jako kapłan Kongregacji w Turynie obronił doktorat z teologii. Przez 20 lat pełnił funkcję przełożonego Kongregacji przyczyniając się do jej rozwoju. Często proszono go o wygłoszenie rekolekcji lub misji, bardzo ceniono jako spowiednika i kierownika duchowego. Z jego posługi w konfesjonale korzystali biskupi, kapłani, świta książęca, a sam książę Vittorio Amedeo II przez blisko 16 lat szukał u niego pomocy w trudnych sprawach, prosił o rady i uczynił go swoim spowiednikiem. O. Sebastian spieszył także z pomocą więźniom i chorym, szczególnie w czasie wojny i wielomiesięcznego oblężenia Turynu. Jak pisze O. Karol Gasbarri COr "może być uznawany w pewnym sensie za patrona kapelanów wojskowych". Zmarł 30 stycznia 1710 roku. Grzegorz XVI w 1834 roku dokonał jego beatyfikacji. Jego wspomnienie liturgiczne obchdzimy 30 stycznia.

bł. Józef Vaz bł. o. Józef Vaz COr.
Z wielką radością przyjęliśmy niedawno wiadomość, że Ojciec Święty Jan Paweł II dokonał beatyfikacji filipina z Indii O. Józefa Vaza. Msza św. beatyfikacyjna została odprawiona 21 stycznia 1995 r. w Kolumbii. Bł. Józef Vaz urodził się 1651 roku w Goa w zachodniej części Indii. Po studiach humanistycznych, a później filozoficznych i teologicznych, przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską w Sancoale. Tutaj dotarła do niego wiadomość o bardzo trudnej sytuacji katolików mieszkających na Cejlonie, prześladowanych przez panujących na wyspie holenderskich protestantów. Od prawie 50 lat nie było na wyspie kapłana, a władze nie udzielały zgody na przyjazd misjonarzy z Europy. W 1684 r. O. Vaz powrócił do Goa. Tu wspólnie z kilkoma kapłanami założył Kongregację Oratorium św. Filipa Neri. W 1688 r. w przebraniu robotnika udał się na Cejlon i nawiązał kontakt z katolikami w Tatlnie. Wkrótce jednak musiał opuścić miasto, ponieważ groziło mu aresztowanie. Udał się, więc do rządzonego przez buddystę królestwa Kandy i tam próbował głosić Ewangelię, został jednak schwytany. W więzieniu nauczył się języka syngaleskiego, a niezbyt surowy nadzór pozwolił mu na prowadzenie działalności duszpasterskiej. Przełomem był rok 1696, kiedy w czasie wielkiej suszy po publicznych modlitwach Ojca Vaza spadł obfity deszcz. Król w dowód wdzięczności wypuścił go z więzienia i pozwolił na działalność misyjną. W tym czasie dołączyli do niego trzej współbracia, a O. Vaz został mianowany Wikariuszem Generalnym wyspy Cejlon. Kanda stała się bazą, z której wyruszano na podróże misyjne po wyspie. W czasie jednej z nich O. Vaz ciężko zachorował. Zmarł 16 stycznia 1711 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 16 stycznia.

 

Ojciec Calcagnobł. o. Antoni Grassi COr.

Urodził się w Fermo na trzy lata przed śmiercią św. Filipa. Z filipinami zetknął się w swoim rodzinnym mieście, gdzie uczęszczał do Oratorium. Zafascynowany postacią św. Filipa postanowił wstąpić do Kongregacji. Wyróżniał się wiernym przestrzeganiem Konstytucji, co stało się jego cechą charakterystyczną na całe życie. W roku 1635 został wybrany przełożonym Kongregacji i spełniał tę funkcję tak dobrze, że współbracia wybierali go jeszcze wielokrotnie. Wielkim szacunkiem darzyli go ówcześni papieże Klemens X i Innocenty XI, kardynałowie i biskupi. Dzięki swojej miłości względem bliźnich i szczególnej zdolności godzenia ze sobą nieprzyjaciół został nazwany "ojcem ubogich i aniołem pokoju". Jak św. Filip miał szczególne nabożeństwo do Matki Bożej. Organizował piesze pielgrzymki do oddalonego o 20 mil Sanktuarium Maryjnego w Loretto. W czasie jednej z takich pielgrzymek w szczególny sposób doświadczył matczynej opieki Maryi, kiedy rażony piorunem cudownie uniknął śmierci. Zmarł 13 grudnia 1671 roku mając prawie 80 lat. W 1900 r. papież Leon XIII ogłosił go błogosławionym. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 15 grudnia.